अर्णव चौधरी,,
कविता ,,
म को हुँ ?
म कलियुगको मानव हुँ ?
कि म दानव हुँ ?
सानो सानो कुरामा छिट्टै क्रोधित हुन्छु ।
ईर्ष्याको भावना मनमा बोकी हिड्छु ।
बुद्धि भ्रष्ट पारिदिन्छु
मानिसहरुलाई भड़काऊछु ।
हिंसा, द्वेष, क्रोध, ईर्ष्या
लोभ, लालच, हवस
सबै मेरो पहिचान हो ।
मलाई यही भनेर चिन्छन आजकाल ।
मानवताको हत्या गरी, मानिसहरुमा म बास गर्छु ।
म यति शक्तिशाली छु कि
पल भर मै सबकुरा
तहसनहस गरिदिन सक्छु ।
म जिउदो मानवताको चिता जलाईदिन सक्छु ।
म मानवलाई दानव बनाउछु ।
म त्यो पापी, दुराचारी हूँ
जो सकारात्मक सोचलाई नकारात्मक बनाउछु ।
म आफ्नो अत्याचारले संसारमा डर त्राश फैलाउछु ।
म नै हुँ त्यों लोभ र लालचको कारण,
जसले गरीबहरुको बिबसता र लाचारीका कारण
उनीहरुबाट गलत काम गराउछ,
भने,
धनीहरुलाई अकूत कालो सम्पती कमाउन उपाय सिकाउछ ।
म जसकोमा पनि हावी हुन्छु नि,
उसको मति भ्रस्ट गराई
उसँग उल्टो र गलत काम मात्र गराउछु ।
म बाट नै कलियुगको गाड़ी अगाडि बढछ,
त्यसैले त म मानिसहरुको काल बन्छु
र,
कलियुग भनी चिनिन्छु,
ममा अहंकार बसेको छ
म कलियुग को पहिचान हु ।
म मानिसमा लुकेको त्यो शैतान हुँ ।
निष्कर्षमा,
म मानव हैन
म दानव हुँ ।
